شاید قسمتم نبوده شاید هم اون طور که درخور شأن ایشون بوده نکشیدم و به مسابقه نرسیدم.

حتما حکمتی توش بوده.

حالا که روز قدس هست و یه جورایی اسم حاجی با قدس و لبنان و این چیزا گره خورده اون عکس رو میذارم اینجا.

شادی روح خودش و هم رزماش و عاقبت به خیری دوست داراش یه صلوات هم بفرست.

مدتی مرخصی بودم، در این مدت که نبودم ساختمان محل کارم عوض شده بود و دوستان زحمت اثاث کشی و جابجایی وسایل رو کشیده بودن.

روزی که مرخصی تموم شد و رفتم سر کار، قسمت شد و رفتم گلاب به روتون دست به آب.

با این که هواکش داشت جون می کند و می چرخید، اما آب و هوای بدی داشت.

حس مهندس بازیم (کنجکاوی) گل کرد و رفتم سروقت هواکش، کمی انگولکش کردم تا در کمال ناباوری فهمیدم هیچ سوراخ یا کانال تهویه ای در کار نیست و پشت هواکش دیوار بود.

یارو از این که می دید بچه محلشون یه مربی آموزش جوون و با روحیه هست خیلی حال کرده بود. (تازه خودمم از این همه اعتماد به نفس و روحیه به حال خودم غبطه می خوردم.)

آخر بی خیالش شدم و همون جوری رفتیم خدمت بابا و مامان.

پ.ن: ۱۴ مرداد، سالروز ولادت با سعادت خودمو به خودم تبریک میگم.

پیشاپیش ۲۵ مرداد، سالروز ولادت دخترمو بهش تبریک میگم.

تو ماه رمضون ما رو هم دعا کنید، جای دوری نمیره.

البته  از یکی از رفقا هم این پیامک رو دریافت کردم:
مکرر گشته ام از زندگی سیر
بهای کادوی زن شد نفس گیر
چرا در روز زن طلا و سکه؟
ولی روز پدر شورت و عرق گیر!؟

اعتراف: من روز زن طلا و سکه نگرفتم و اونم متقابلا اون بالایی ها رو نگرفت.
حال کردی فارسی رو با واژه پیامک چطوری زنده نگه داشتم.

چشام گرد شد، گفتم حالا کی خواسته بمیره؟ اول تیر سال خمسیمه، بیا بگو بینم تو خونه چه خرت و پرتی داریم که باید خمسشو بدیم.

بعد از تموم شدن ماجرای وصیتنامه، از همه خرت و پرت هایی که بهشون خمس تعلق میگرفت لیست تهیه کردم و قیمتشو حساب کردم تا رسیدم به چیزی که دوبه شک بودم که خمس پاشو میگیره یا نه.
زنگ زدم به علما و پرسیدم: برای دخترم یک کارتون پوشک خریدم، جسارتا یک پنجم مای بی بی های دخترم به اسلام میرسه!؟
جواب مثبت بود و بدین ترتیب پوشک های دخترم حلال شد.
قربون خدا برم، سرتاسر سال حقوق کارمند جماعت دیر میشه و هزارتا دنگ و فنگ.
حالا که قراره یه چیزی ازش به خودش برسه همچین اسبابشو جور می کنه که آدم فرصت نکنه یه قرون ازش حقوقشو خرج کنه.
بیست و نهم ماه تلفن زر زر زنگ زد. رئیس جان بود، احوال دست و پامو پرسید و گفت حقوقا رو ریختیم!

از برکت این تصادف همه فامیل و رفیقا زحمت کشیدن و اومدن عیادتم.
خودمونیم تو این هوا و این اوضاع کمپوت و آبمیوه خوردن عالمی داره.

فردای روزی که تصادف کردم پدرخانومم از مکه اومد و داداشم بابا شد.

چون نمی تونم راه برم و نشد خدمت آقاجون و داداشم برسم، از همین جا میگم زیارت قبول و تولد مطهره کوچولو رو تبریک میگم.

اول توی تنظیمات رفتم ولی توی اونجا گزینه Don’t show hidden… علامت خورده بود یعنی اگر هم Hidden بودن نباید نمایش داده می‌شدن.

برای اطمینان بیشتر به تنظیمات فایل‌ها مراجعه کردم، توی اونجا هم Attributes روی Hidden نبود!

خلاصه برای مدتی سردرگم و کلافه شدم و فکر کردم ممکنه رایانه ویروسی شده باشه، تا به علامت تأسف سری تکون دادم دیدم که بعضی از فایل‌ها Hidden می‌شن و بعضیا درست میشن.

کمی که فکر کردم متوجه شدن که شیشه عینکم کثیف شدن و ماتی شیشه فایل‌هامو مثل Hidden نشون میده…

خدا واسه بابا نه‌نه‌اش نگهش داره

ترم قبل برای درس تصویرسازی‏، عکس بالا رو با تکنیک اکولین کشیدم. اسم اون بچه رو هم اسم دخترم گذاشتم (تو خونه رایحه هست).

الان اخلاق دخترم کپی اون شده و البته مدل دندوناش!

یه روز که مهمون یکی از اقوام عیال بودیم، صدای زنگ به صدا دراومد.

صاحب‌خونه در رو باز کرد و با خانومی که پشت در بود مشغول صحبت شد. ما هم که داخل اتاق بودیم مستمع افاضات ایشون شدیم.

طرف انگاری خانوم همسایه طبقه بالا بود، اون طوری که از صحبت‌هاش متوجه شدم داداش جوون خانوم همسایه مریض احوال بود.

نکته‌ای که برام عجیب و باورنکردنی بود اینه که خانوم همسایه از میزبان ما خواست که از مسجد محل چادر برزنتی بگیره و روی حیاط رو مسقف کنه تا برای برگزاری مجلس ختم داداشش مشکلی از لحاظ باد و بارون پیش نیاد و قابلمه بزرگی هم برای پختن غذای مراسم گرفت!

متأسفانه بعد از گذشت چند ماه از اون داستان، چند روز پیش اعلامیه ترحیم داداش خانوم همسایه رو چسبوندن به در و دیوار.